Pim's profile~:~:+:+:PoON_POoN:+:+:~:...PhotosBlogListsMore Tools Help

Pim Mada

Occupation

Calendar

Loading...

~:~:+:+:PoON_POoN:+:+:~:~

Photo 1 of 53
July 31

mid-term exam

 
 
 
และแล้วก้ถึงเทศกาลสอบมิทเทอม
 
สัปดาห์นรก
 
ที่นักศึกษาต้องNerdกัน
 
 
 
 
 
 
 
มีเวลาเตรียมตัวอ่านหนังสือไม่กี่วันหรอก
 
เอ๊ะ หรือว่าไม่ได้เตรียมตัว
 
เทอมนี้มีสอบในตารางแค่สองตัว
 
อีกตัวเป็นtake home
 
แต่ใครว่าสบาย เพราะอาจารย์บอกว่า ยิ่งให้เวลามาก ยิ่งคาดหวังสูง  - -"
 
ธรรมดาของช่วงสอบ
 
ที่คนอื่นเค้าตั้งใจอ่านหนังสือกาน
 
แต่กรูก้ตั้งใจนะ แต่อาจจะไม่เท่าคนอื่น กร๊ากกกก
 
 
 
ไม่กี่วันที่ผ่านมายิ่งเจอเรื่องซวย ซวย
 
สาธุ อย่าได้เจอะเจอกันอีกเรย
 
ทีหลังจะไม่ไปไหนคนเดียวอีกแล้ว ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ
 
แม่งน่ากัว หลอนนนนนน
 
ไ ป ต า ย ซะ ไ ป้   ไ  อ่ โ ร ค จิ ต
 
 
 
 
 
 
 
 
สอบ429มั่วได้อีกกกกก
 
ใครจะรู้ว่าCL&CFจะออกวะ
 
 
 
โห..มั่วบรมเลย
 
 
 
 
แปดข้อ กรี๊ซซซซซซซซซซซซ
 
แล้วpartหลังกูก้ทำได้เนาะ
 
เขียนไปเต็มหน้าแระอาจารย์เพิ่งมาบอก
 
ขี้เกียดลบ ช่างแม่ง  ไม่มีเวลาแร้วด้วยอ่ะ
 
ห้าคะแนน จะถึงม้ายเนี่ยย
 
 
 
 
 
ต่อด้วยการสอบไฟแนนซ์
 
อุส่าฝึกการใช้เครื่องคิดเลขอ่ะ
 
ไม่ช่วยอะไรเล้ยยยย คิดออกมาไม่ตรง ก็มั่วกันไปอยู่ดี
 
ออกห้องสอบมาปวดหัวตุ๊บๆ
 
ต้องโดนสอบอัดทุกครั้ง รำคาน
 
เว้นให้กูหน่อยก้ไม่ได้
 
แล้วคะแนนมันก้คงออกมาเน่าเน่าเน่า
 
 
 
 
 
 
 
 
สอบเสดก่อนชาวบ้านอ่ะ
 
เพื่อนเลยไม่คบ
 
เค้ายังอ่านหนังสือกานอยู่
 
หนีกลับบ้านดีกว่า เอิ๊กๆๆๆ
 
งานก้เยอะนะ paperก้มี
 
 แ  ต่ ไ ม่ ทำ   มี อ ะ ไ ร มั้ ย
 
กร๊ากกกกกกกกกกกกกก
 
 
 
 
 
 
 
 
กลับไปกินข้าวฟรีที่บ้านดีกว่า
 
 
 
 
 
July 08

ขึ้นดอย'51

และแล้วก็มาถึงวันรับน้องขึ้นดอย
เตรียมใจไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว
ว่าต้อเดินลงดอย
ก็ปีสี่แล้วนี่น่า ไม่อยากเดินก็คงต้องเดินล่ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คืนก่อนวันขึ้นดอยก็ไปปาร์ตี้กับเพื่อนอีก
วันรุ่งขึ้นเลยมึนๆ งงๆ ขึ้นดอยไปแบบไร้สตินิดหน่อย
 
 
 
 
 
 
 
เพื่อนนัดกันที่หน้ามอเพื่อนั่งรถขึ้นไป
ส่วนเพื่อนๆที่ไฟท์เดินขึ้น
มันขึ้นกันตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าแล้ว
ถึกจิงๆเพื่อนกู ทั้งเดินขึ้นเดินลง
 
 
 
 
 
 
 
นั่งรถไป เวียนหัวมากกกกก
คุณลุงรถแดงขับรถhardcoreยิ่งกว่า
แต่ก็สนุกดี แซวคนเดินขึ้นตลอดทาง
กร๊ากกกกกกกกก
 
 
 
 
 
 
 
 
พอไปถึงดอยสุเทพก็เจอเพื่อนๆที่เดินขึ้นพอดี
นั่งซักพัก ก็เดินขึ้นไปไหว้พระธาตุ
คนเยอะเว่อออออออร์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
และแล้วก็ถึงเวลาเดินลงดอย
นักศึกษาปีสี่ส่วนมากก็เดินลงกันนะ
เป็นประเพณีของมช.แล้วล่ะมั้ง ว่าปีสุดท้าต้องเดินลงเพื่อลาพระธาตุ
แบบว่ากลัวเรียนไม่จบ 5 5 5
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เดินลงมาไกลมากกกกกกก
ไม่รู้เหมือนกันว่ากี่กิโล
เมื่อไหร่จะถึง(คิดในใจ)
แอบบ่นไปด้วย เพื่อนๆก็เหนื่อยไปตามๆกัน
แล้วยิ่งไม่เคยออกกำลังกายคร่า
กูโคดเหนื่อย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เดินลงมาถึงครูบาก็ไม่ไหวละ
หมดแรงเลย
ปวดเท้ามาก มากถึงมากที่สุด
เพื่อนเลยให้กินยาคลายกล้ามเนื้อ
เป็นไงล่ะ ตกดึกมา
คันไปหมดทั้งตัว แดงเถือกคร่า
คนอื่นกินไม่เป็น
มีกูเป็นคนเดียว ให้มันได้หยั่งนี้สิ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
วันรุ่งขึ้นก็เป็นไปตามที่คาดไว้
เกิด after shockขึ้น
เป็นอัมพาตครึ่งตัว  เดินแทบไม่ได้
ปวดขาโครดพ่อ แสรดดด
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
บอกลารองเท้าส้นสูงหนึ่งอาทิตย์เป็นอย่างต่ำ
หายแล้วค่อยมาคุยกันใหม่
วันลงดอยปวดเท้า เมื่อวานปวดเข่า วันนี้ปวดขึ้นมาถึงเอว
พรุ่งนี้คงถึงคอละ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แต่เราก็ทำสำเร็จจนได้น้อ
ครั้งเดียว....เกินพอ
 
5 5 5 5
July 02

งานเข้า ได้อีก

ช่วงนี้งานเยอะมากมาย
สั่งกันเข้าไปสิ
กัวมีเวลาหายใจมากไปมั้ง
 
 
 
Eng printed+429
เป็นอะไรที่sufferมากกกกกกกก
ไหนจะการบ้านย่อยๆของวิชาอื่นอีก
ฆ่ากันให้ตายเรยเสะ
 
 
อยากดูหนังก็ไม่ได้ดู
อยากไปกินข้าวข้างนอกก็ไม่ได้กิน
ต้องกลับมากินหอ แลฃ้วปั่นงานต่อ
 
 
 
นะ
ใครว่างช่วยพาไปกินข้าวดูหนังเป็นหน่อย
จะชอคตายอยู่ละ  5 5  55 5
 
 
 
 
งานเก่าหมดงานใหม่ก็มา
รู้สึกว่าจะง่วงนอนตลอดเวลา
เนื่องด้วยเรียนแปดโมงจึงต้องตื่นเช้าทุกวัน
เมื่อไหร่จะหลุดพ้นจากวงจรนี้ซะทีเนี่ยยย
 
 
อาทิดนี้ก็มีรับน้องขึ้นดอย
ปีนี้ถึงคิวต้องเดินลงดอยแล้ว
เพื่อนๆจะเดินขึ้นด้วยอ่ะ
แต่....
 
ใครใคร่ขึ้น เชิญขึ้น
กูไม่ขึ้น
เปี้ยขนาดนี้..ให้ทั้งขึ้นทั้งลงก็คงตายแน่ๆ
 
 
ขอลงอย่างเดียวก็พอเนอะ
จะขึ้นรถแดงตามไปบนดอยละกาน
5 5 5
ข่าวว่าปีนี้เค้างดการแสดงบนดอย
เนื่องจากสาเหตุใดไม่ทราบได้
ไม่น่างดเลยอ่ะ แบบนี้น้องปีหนึ่งก็ไม่มีอะไรทำอ่ะดิ
แล้วจะให้เข้าห้องเชียร์ทำไม
 
 
เพราะตอนปีหนึ่งแสดงบนดอย
เป็นอะไรที่ฮามาก
น่าจดจำ...
 
 
ปีนี้ก็รอดูแฟชั่นขึ้นดอยเท่านั้นแหละ
ฮ่าๆๆๆ
 
แต่ก่อนขึ้นดอย..
ต้องเคลียร์งานให้เสดก่อน
คาดว่าไม่น่าจะมีปัญหา
 
 
 
อยากไปเที่ยวโว้ย
 
June 20

Birthday

เริ่มจากการตื่นแต่เช้าตักบาตรทำบุญคนเดียว
 
 
 
 
 
 
ไปหน้ามอ ตักบาตรค่ะ
รู้สึกเขิลๆพิกล ก็ไม่เคยไปแบบโชว์เดี่ยวนี่หว่า
 
พระก็คงงงๆว่าอีนี่ตื่นรึยัง
มาตักบาตรหน้ายังมึนๆ 5 5 5
 
 
 
 
 
 
 
แล้วก็ไปซื้อปลาที่ตลาดมาปล่อย
ปรากฎว่าปลายังไม่มาส่งค่ะ
ก็รอ รอ รอ
เพราะเจ้าของร้านเค้าบอกว่าแปปเดียว เดี๋ยวก็มา
จนผ่านไปชาติเศษ
ป้าก็โทรตามคนส่งปลาให้
เพราะเห็นว่ารอนานแระ
 
 
 
 
 
ค่ะ ป้าบอกว่าคนส่งปลาดูบอลเมื่อคืนดึก
เลยตื่นสาย ปลาก็เลยยังไม่ได้ส่ง
นะ จะไม่ได้บุญกะบอลนี่แหละวะ
 
 
 
 
แต่จนแล้วจนเล่าคุณป้าเค้าก็ไปหาปลามาให้จนได้
ได้ปลาแล้วก็ขับรถเอาไปปล่อยที่อ่างแก้ว
 
 
 
 
แล้วรวดไปไหว้ศาลหน้ามอ
 
เสดภารกิจก็รีบกลับมาแต่งตัว
เพราะมีเรียนแปดโมง!!!!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
วันนั้นก็เรียน เรียน เรียน
ตอนบ่ายทำงานเตียมพรีเซ้นอีก
เหนื่อยมากกกกกกกกก
รำคานวิชา429 แม่งพรีเซ้นทุกอาทิด
อาทิดหน้าก็มีoutline&essayอีก
กูจะบ้าตาย
 
 
 
 
 
 
 
กลับหอมาก็สลบเหมือดเท่านั้นแหละ
แม่โทรมาว่าทำไมไม่ออกไปไหนกับเพื่อน
นะ ก็กูเหนื่อยอ่ะ
 
 
 
 
 
 
ซักพักก็ออกไปถ่ายรูปกะพี่น้ำพี่แจ้ที่คณะ
เออสนุกดี เดี๋ยวค่อยเอารูปมาลง
 
 
 
 
 
 
 
 
แล้วก็ออกไปกินข้าวกับเพื่อนๆ
ไปเดี๋ยวนั้นแหละ คราวหลังก็นัดกันก่อนนะ
แหม  กูล่ะตั้งตัวไม่ติด
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
และแล้วก็เป็นวันเกิดที่มีความสุขไปอีกแบบ
อยู่กับเพื่อน ถึงจะไม่มีเธอ เหงาๆ แต่ก็ยิ้มได้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ขอบคุณสำหรับทุกๆคำอวยพร
รู้สึกดีจัง ที่มีคนจำวันเกิดเราได้
ขอบคุณมากสำหรับทุกอย่างที่ทุกคนทำให้อ่ะ
 
 
น้ำตาไหลเลย 5 5 5
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เออ แล้วที่ทุกคนถามว่าจะไปเลี้ยงที่ไหนนะ
ปีนี้เงินเฟ้อ รอเป็นคนถูกเลี้ยงละกัน
จะพาไปเลี้ยงที่ไหน โทรมาเลยนะคะ
55555555555555555
 
 
 
 
June 14

เปิดเทอมแล้วนะ

 
 
 
เปิดเทอมแล้ว
 
เทอมนี้งานเยอะชิบหาย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ยังไม่ทันจะหายใจ งานก็เทเข้ามาไม่ให้ได้ตั้งตัว
 
อาทิตย์แรกก็พรีเซ้นงานกันแล้ว
 
ตัวpreก่อนตัวจบ เป็นอะไรที่สยองมากมาย
 
แล้วตัวจบมันจะขนาดไหนเนี่ย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เป็นที่โศกเศร้า เพราะเป็นการพรีเซ้นที่แย่มากๆๆ
 
ทำไมสั่นก็ไม่รุ ตะกุกตะกักไปหมด เซงเป็ด
 
Eng printed ก็งานเยอะได้อีกค่ะ
 
เนื่องจากเทอมนี้ลง Brit-amไม่ได้
 
ไม่รู้เพราะอะไร ขนาดนี่อยู่ปีสี่แล้วนะ ตัวสายด้วย
 
แม่งไม่ให้ตูลง อยากจะวีน
 
ด้วยความเวิ่นเว้อส่วนตัวเลยไปลงตัววิจิตร
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
วันพุธที่ชาวบ้านเค้านอนสบายๆกัน
 
กูเรียนตั้งแต่แปดโมงเช้ายันสองทุ่มเลยสิ
 
ความโหดยังไม่จบแค่นั้น เพราะต้องตื่นมาเรียน8โมงทุกวัน
 
ย้ำ !!  ทุกวัน
 
กลับมาถึงหอก็สลบเท่านั้นแหละ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อ่อๆ แล้ววันนั้นไปดูหนังกับเพื่อน เพราะต้องทำงานส่งอาจารย์
 
สิ่งที่กูกลัวก็เกิดขึ้นจนได้
 
โดนยึดบัตรผ่านกองบินค่ะ
 
ตอนแรกถูกมันเตือนแล้วแหละ  และด้วยความอาจหาญของกู
 
ก็จะขับเข้าไปอีก ให้ทำไงได้ฟะ ก็ขี้เกียดอ้อมนี่หว่า
 
ผลก็คือโดนยึดค่ะ  ไม่รู้จะเอาคืนได้ป่าว
 
Fuck duckมากก 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
วันจันทร์นี้จะสอบที่เรียนพิเสดแล้ว
 
สมองกลวงมากกกก จะเอาอะไรไปสอบเนี่ยะ
 
แถมวันที่เค้าทวนกัน อี่นี่ก็ไม่ไปค่ะ
 
ไปเปิดสายรหัสแทน 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ปีนี้ได้น้องเป็นผู้ชาย
 
วะ5 5 5 5  แต่ก็นะ ผู้ชายคณะกู คิดเอาเองละกัน
 
สายรหัสมาตั้งแต่46-51 ชนะเลิศ
 
ไม่รู้น้องจะเสียใจรึป่าวที่มีย่ารหัสอย่างกู เหอๆ
 
ทำไมมันเร็วจังวะ เผลอแป๊ปๆ เป็นย่ารหัสซะละ
 
 
 
 
 
อีกปีเดียวสินะ ในรั้วสีม่วง
 
อยากทำอะไรคงต้องรีบทำซะละ ปีเดียวเอง
 
 
 
 
 
 
 
อาทิตย์หน้าใกล้วันเกิดแล้ว
 
ถ้าขออะไรซักอย่างได้ ขอให้ชีวิตมีความสุขซะที
 
ขอให้ต่อไปนี้ลืมเรื่องร้ายๆ ขอให้ไม่ร้องไห้กับเรื่องเดิมๆ
 
ขอให้เป็นคนเข้มแข็ง ขอให้หมดเวรหมดกรรมกับใครบางคนซะที
 
 
 
 
 
 
 
 
 
นี่ขอมากไปมั้ยเนี่ย
 
แค่อยากสภาพจิตใจดีขึ้นเท่านั้นเอง
 
อย่างอื่นไม่อยากได้แล้วจิงๆ
 
ใครจะให้ได้บ้างล่ะเนี่ย  เห้ออออ